Monday, June 25, 2012

| මගේ සඳවතී | රොෂාන් ධම්මික කුමාර |






සතියක් පමණ රෝහල් ගතවී සිටි මායා රෝහලෙන් පිට ව ගියේ තම මවගේ යහළුවෙකු වූ මල්ලිකා පදිංචිව සිටි අම්පිටිය ප්‍රදේශයේ නිවසක් වෙතටය.. වෛද්‍යවරුන්ගේ උපදෙස් මත වරින් වර මායා රෝහලට ගෙන යාමේ පහසුව උදෙසා එලෙස ඉන්ද්‍රාණි තම යහළුවෙකුගේ නිවස තුළ මායා නතර කළත් ජයවර්ධන ඊට තරයේම විරුද්ධ වූයේ ඉන් සනිරුට මායා මුණගැසීමට උපරිම නිදහසක් හිමිවන බව වැටහුණු හෙයිනි.. කෙසේ වෙතත් සිය සැමියාගේ විරුද්ධත්වය මධ්‍යයේ ඉන්ද්‍රාණි ගත් තීරණයෙහි වෙනසක් වූවේ නැත..


මේ අහන්න ඉන්ද්‍රාණි.. මම නම් කොහෙත්ම කැමති නෑ මායා එක එක ගෙවල් වල නතර කරනවට..

ජයේ.. මේක අපිටත් ලේසිනේ.. අනික මායා ඉන්න තත්වයත් එක්ක සැරින් සැරේ හොස්පිට්ල් එකට ගෙනි යන්නත් ලේසිනේ.. ඇයි ඔයා ඒක තේරුම් නොගන්නෙ..?

ඇයි අපිට වාහන නැද්ද මායා හොස්පිට්ල් එකට ගෙනියන්න..? මම දන්නවා මෙතන මොකද වෙන්නෙ කියලා.. ජයවර්ධනගේ සුපුරුදු රැඩිකල් කටහඩ අවදි විය..

මොනවද ඔයා මේ කියවන්නෙ ජයේ..?

මොනවද..? මගෙන්ද අහන්නෙ..? ඇයි තමුසෙ හිතුවෙ මම කොණ්ඩෙ බැදපු චීනෙක් කියලද..? මායා කොහේ හරි තූත්තුකුඩියක නතර කරාම අර කාලකණ්ණියට හැම වෙලාවෙම හම්බවෙන්න පුළුවන්නෙ..

ජයේ.. ඔයාට පිස්සුද..?

ඔව්.. ඔව්.. මට පිස්සු.. තමුගෙසේ මේ වැඩ හින්දා.. ඉන්ද්‍රාණි.. මම මේ තිරණයට කොහෙත්ම කැමති නෑ..

ජයේ.. මට ඔයාගෙ කැමැත්ත අවශ්‍ය නෑ.. දැන් මම තීරණ ගන්න යන්නෙ මායා ගැන හිතලා.. අවුරුදු ගාණක් මම ඔයාගෙ කීමට වැඩ කළානේ.. දැන් අපි අපේ දරුවා ගැන හිතමු..

තමුසෙ ඕන මගුලක් කරගන්නවා.. හැබැයි.. මගේ කේන්තිය ඇවිස්සෙන විදියට වැඩ කලොත් එහෙම..

ඔයාගේ ඔය කේන්තිය ඔයා ළගම තියාගන්න.. මම මගේ දරුවා වෙනුවෙන් ඕනම දෙයක් කරනවා.. ඕනම දෙයක්..

තම බිරිදගේ ස්වාධීන තීරණ කෙරෙහි කෝපයටප ත් ජයවර්ධණ නිතරම ඉන්ද්‍රාණිත් සමග දබර කරන්නට විය.. තම අණසකට විරුද්ධව කටයුතු කිරීම ජයවර්ධනට ඉවසා ගන්නට නොහැකි විය.. ඇතැම් අවස්ථාවන්හීදී ජයවර්ධනගේ ගිනි පුපුරක් මෙන් පුපුරුම් දෙන කෝපය කෙළවර වූයේ සනිරුගේ ජීවිතය නැති කරන බවට ඉන්ද්‍රාණි හට තර්ජනය කරමිනි..

හොදයි බලමු.. තමුසෙ ඔය මට විරුද්ධ වෙලා කරන වැඩ වලින් වේනනෙ මගේ අතින් අර හරකා මකබෑවෙන එක.. මේ හැම දේකටම වගකියන්න ඕන ඕකා.. මම ඔය පාහර බල්ලා ඉතුරු කරන්නෙ නෑ.. මකබාවනවා..

ඉන්ද්‍රාණි කිසිම වචනයක්වත් කතා නෙකාර නිහඩව සිටියේ ජයවර්ධනගේ උත්සන්න වී තිබෙන ආවේගශීළී කෝපය නිවා දමන්නට හැකි වෙතැයි යන අපේක්ෂාව හේතුවෙනි..

මායා නැවතී සිටි මල්ලිකාගේ නිවසට සනිරු නිතරම යන්නට වූවේ එහි මල්ලිකා සහ ඇයගේ ස්වාමිපුරුෂයා හැරෙන්නට වෙනත් සිකිවෙකු නොසිටි නිසාත් හුදෙකලා බව මායාගේ මානසික තත්වයට නුසුදුසු නිසාත්ය.. සනිරුගේ පැමිණීම මල්ලිකාගේ මනස කැළඹීමකට පත් කරන්නට වූයේ එය ජයවර්ධන හට ආරංචි වූහොත් තමාද එහි වරදකරුවෙකු බවට පත්වන බව දැනෙන්නට වූ හෙයිනි..

මායා.. මම ඔයාට මේක කිව්වට මොකුත් හිතන්න එපා.. ඒත්.. නොකියා බෑ.. මල්ලිකා සෘජුව නොකියා අදිමින් පැවසීය..

මොකක්ද ඇන්ටි..? ඕන දෙයක් කියන්න මම මොකුත් හිතන්නෙ නෑ.. මේ කරන උදව් වලට මම කොහොමද ඇන්ටි ගැන වැරදියට හිතන්නෙ..

මේකයි මායා.. සනිරු නිතරම මෙහාට එන බව තාත්තා දැන ගත්තොත් එහෙම ලොකු ප්‍රශන්යක් වෙයි නේද..?

ඔව් ඇන්ටි ඒක නම් ඇත්ත තමයි.. මම මෙහේ නතර වෙනවට තාත්තා අකමැති වුණෙත් මේ හින්දමයි.. ඒත් තාත්තා හොදටම දන්නවා සනිරු මෙහෙ එන බව.. ඉතින්.. එන ඕනම ප්‍රශණෙකට මම මූණ දෙනවා ඇන්ටි..

හරි.. ඔයාට ප්‍රශ්ණයක් නැත්නම් මටත් ප්‍රශ්ණයක් නෑ.. ඉන්ද්‍රාණි මගේ හොදම යාලුවා.. ඉතින් ඒ යාලුවගෙ දුව වෙනුවෙන් මම ඕනම දෙයක් කරන්නම්..

රෝහලෙන් පිටව ආ මුල් දින කිහිපය තුළ මායාට ඇවිද යන්නට තරම් හැකියාවක් නොවුණේ සිදුකළ සැත්කම නිසා උදරය මැහුම් වලින් මසා තිබූ හෙයිනි.. එහෙත් දින කිහිපයක් ඉක්ම ගිය පසු එම මැහුම් ඉවත් කිරීම නිසා මායාට තම දෙපයින් නැගිට ඇවිදින්නට ශක්තියක් ලැබුණේ සනිරුගේ කැපවීම නිසාවෙනි..

මායා ඔහොම බය වුණොත් කවමදාකවත් ඇවිදින්න බැරි වෙයිනෙ.. මම ඉන්නවනේ ඔයා ළග.. හරි.. දැන් මගෙ අත අල්ලාගෙන හෙමීට අඩිය තියන්න.. සනිරු මායාගේ ඉණ වටා තම අත දමා ඇය නොවැටෙන ලෙසට අල්ලා ගත්තේය..

අනේ..! සනිරු මාව හයියෙන් අල්ලගන්න හොදද..? එහෙනම් ඔන්න මම අඩිය තියනවා..

අන්න හරි මායා බය වෙන්නෙ නැතුව අඩිය තියන්න.. මම ඉන්නවනේ.. මායා සනිරුගේ අතේ එල්ලී අඩියක් දෙකක් ඉදිරියට තබව විට සනිරුට ඇති වූවේ පැවසිය නොහැකි සතුටකි..

මේ විදියට මගේ ජීවිතයට හැමදාමත් හෙවණැල්ලක් වෙලා මගේ ළගින් ඉන්න ඔයාට පුලුවන්ද සනිරු..?

මේ මොනවද අහන්නෙ මායා..? ඔයාගෙ ජීවිතයට මම හෙවණැල්ලක් වුණේ ඔයාගෙ ජීවිතය මගේ ජීවිතයත් එක්ක නොබිදෙන විදියට බැදුණු නිසයි.. ඉතින් අපි දෙන්නට දෙන්නා මේ සංසාරය පුරාවටම හෙවණැල්ලක් වෙලා ජීවත් වෙමු මායා..

මගේ හිත පිරෙනවා සනිරු ඔය වචන වලින්.. ඔය අහිංසකකමින්, ඔය කදුළු වලින්, නිමක් නැති ඔය සුසුම් වලින්, ඉතින් මගේ ජීවිතේ ඔයයි මගෙ රත්තරන්..

මටත් එහෙමයි මායා.. අපි දෙන්නා දැන් හරියට එකම කාසියක දෙපැත්ත වගෙයි.. ඒ අපේ ආදරේ හින්දයි.. හ්ම්.. තව ටිකක් ඇවිදිමු මායා..

අනේ! දැන් ඇති.. මට මහන්සියි සනිරු..

හරි කමක් නෑ අදට ඔය ඇති.. දැන් ගේ ඇතුළට හෙමීට යමු.. ඉතින් යමුකො..

බෑ මට යන්න භෑ.. මායා සනිරුගේ අත අදිමින් පැවසුවේ.. ඔහුගෙන් යමක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඊට ඉගි කරමිනි..

ඇයි බැරි..? ඔයාට දැන් බඩගිනිත් ඇතිනෙ.. යමු ඇතුළට..

මොකක්ද සනිරු.. ඔයාට තේරෙන්නෙ නැද්ද..? මට දැන් පණ නෑ.. මාව.....

හා.. හා.. කියන්න ඕන නෑ මායා.. මට තේරුණා.. මායාගේ තොල්පෙති මත සනිරුගේ තොල්පෙති තැබුවේ ඇය පැවසීමට උත්සාහ ගත් දෙය තේරුම් ගත් නිසාය..

සනිරුගේ දෑතින් ඔසවා ගත් මායාට දෙපයින් ඇවිද යන්නට තරම් ශක්තියක් තිබුණත් සනිරුගේ දෑතේ සිරවී ඔහුගේ තුරුලෙහි යන්නට අවශ්‍ය වූවේ ගෙවී යන මිනිත්තුවක පවා ඔහුගේ උණුසුමේ සෙනෙහස විදින්නට අවැසි වූ හෙයිනි..

බිමට බහින්න හිතක් නැද්ද පැටියො..? ඇසිපිය නොහෙළා සනිරුගේ මුව දෙස බලා උන් මායාට සනිරුගෙන් ප්‍රශ්නයක් යොමු විය..

නෑ සනිරු.. මට මෙහෙම ඉන්න දෙන්න ප්ලීස්..

හරි කමක් නෑ.. මමත් මෙහෙම ඉන්නම්.. ඔයාගෙ කැමැත්තනෙ..

ඔයා නම් පුදුම කොල්ලෙක් තමයි.. හ්ම්.. මම ඔයාට බඩුවක් දෙන්නද..?

මොනවද..?

මෙන්න මේකක්..

උම්..මා..

පිස්සි..

කමක් නෑ..

ඇයි කමක් නැත්තෙ..?

මොකද.. ඔයා ආදරය කරන්නෙත් මේ පිස්සිටනේ.. ඒකයි..

ඔයාට නම් ඇත්තටම පිස්සු මායා..

ඒකට කමක් නෑ.. දැන් මාව මෙහෙමම බාත් රූම් එකට අරන් යන්න.. ඇග හොද ගන්න..

සනිරුගේ දෑතෙහි උන් මායා නාන කාමරය වෙත රැගෙන ගියේ ඇයගේ දගකාකරකම් මධ්‍යයේය..

හරි මායා ඔයා වොෂ් එකක් දාගෙන මට කතා කරන්න.. එතකන් මම එළියෙ ඉන්නම්..

ඇයි සනිරු ඔයා එළියට යන්නෙ..? මගේ ළගට වෙලා ඉන්න අකමැතිද..?

එහෙම දෙයක් නෙමේ පැටියො.. මල්ලිකා ඇන්ටි එහෙම ආවොත්..

ආපුදෙන්.. කමක් නෑ.. මම වොෂ් එකක් දාගන්නකම් ඔයා මෙතනම ඉන්න ඕනි..

මගේ හිතුවක්කාර පිස්සි.. හරි මම ඔයා ළගින් ඉන්නම්.. දැන් වොෂ් එකක් දාගන්නකො..

මෙහෙම..

නෑ නෑ.. ඇදුම් ග....

ඔව් ඔව් සනිරු එහෙම තමයි.. දැන් හොද බබා වගේ මගේ මේ බ්ලවුස් එක ගලවනවද..? අද මගේ අත් දෙකත් රිදෙනවා..

මමම ගලවන්න ඕනෙද..?

ඔව් ඔයාම තමා..

සනිරු තම දෑතින්ම මායා හැද සිටි බ්ලවුසය ඉවත් කළේ හැද සිටි තනපටය ඉතිරි වන්නට ඉඩ හරිමිනි.. මායාගේ සියුමැලි වතෙහි සනිරුගේ සෙනෙහස පිරුණු දෑත ස්පර්ශ වූවේ සබන් පෙණ වලින්ද සිසිලක් එක් කරමිනි.. ඉන්පසු නැවතත් මායා කාමරය වෙතට පැමිණියේ සනිරුගේ දෑතෙහිමය..

සනිරු.. අර කොලොන් එක අරන් මගේ ඇගේ ගානවද..? ඒකට දාඩිය දාන්නෙ නෑ.. කණ්නාඩිය අසල තිබූ කුඩා බෝතලයක් පෙන්වමින් මායා පැවසීය..

ඇයි මායා ගානවද කියලා අහන්නෙ..? ගාන්න කියලා කියන්න.. මේ හැම දෙයක්ම ඔයා මට කියන්නෙ ආදරේ හින්දනේ.. ඉතින් ඇයි මගෙන් ප්‍රශ්න අහන්නෙ..?

අනේ..! මට සමාවෙන්න සනිරු.. මට බයයි මම ඔයාට බරක් වෙයි කියලා.. කරදරයක් වෙයි කියලා.. ඒකයි මම එහෙම ඇහුවේ..

කරදරයක්.. මේ මට ඔයාව.. මීට පස්සෙ එහෙම ඔහොම හිතන්න එපා.. අපි ආදරය කරන්නෙ සතුට විතරක්ම බලාපොරොත්තුවෙන් නෙමෙයි.. දුක, වේදනාව, කරදර කියන දේවල් වලටත් අපි මූණ දෙන්න ඕන.. ඉතින් අපි එතනදීත් එකට ඉමු මායා..

හරි.. කෝ.. ඉන්න මම මේ කොලොන් ටික ගාන්නම්..

සනීපයි සනිරු..

කොතන්ටද..?

මගේ මුළු ඇගටම.. මගේ මුළු හදවතටම.. මගේ මුළු ආත්මයටම..

ඔය ඇත්තමද..?

ඔව් පැටියෝ..

පසුදා සනිරු මායාත් සමග කුලී රථයකින් මහනුවරට පැමිණියේ දළදා මාළිගාවට යාමේ බලාපොරොත්තුව ඇතිවය.. දුක්, දොම්නස්, කම්කටොලු වලින් පිරී තිබෙන මායාගේ සිතට අල්ප මාත්‍රයක තරම්වත් සහනයක් මෙමගින් ඇති වන බවට සනිරුත් ඇතැම් විට ඇයද සිතන්නට ඇත..

මායා හෙමීට යමු.. නැත්නම් මං ඔයාව වඩා ගන්නද..? සනිරු මායාට මද සිනාවක් පාමින්  ප්‍රකාශ කළේ  පෙරදිනය මතක් කරමිනි..

ඔයා ඔය කියපු දේ කලින්ම මම කියන්නයි ගියේ.. ඒත් සනිරු.. මිනිස්සු බලාගෙන ඉන්නවනේ.. ඒ නිසා කොහොම හරි පයින් යමු.. මායා සනිරුගේ දකුණත අල්ලාගෙන මාළිගාව දෙසට ඇදුණි..

මාළිගාවේ භූමියට ඇතුළු වන විට ප්‍රධාන දොරටුවේ සිට මාළිගාව තුළට පිවිසෙන දොරටුව වෙතට පැමිණීමට විනාඩි විස්සක පමණ කාලයක් ගතවිය..

අනේ! සනිරු අර නෙළුම් මල් ටික ගන්න.. ඒ මල් ටික හොදට පිපිලයි තියෙන්නෙ.. මාළිගාවට පිවිසෙන දොරටුව අසල මේසයක් මත තබා විකුණමින් තිබුණු නෙළුම් මල් දුටු මායා අත දිගු කර පෙන්විය..

හරි.. හරි.. මායා ගමු..

මායාගේ ආශාවන්ට ප්‍රගතිශීලි  ප්‍රතිචාර දක්වන ඇයගේ කැමැත්තට තේරීමට පක්ෂග්‍රාහී වන එසේත් නැති නම් ඇයගේ ඇස, කන, නාසය, ශරීරය යන දේ දෙගිඩියාවකින් තොරව විදගන්නට ඉඩ හරින සනිරු මායා විසින් පෙන්වූ නෙළුම් මල් මිට රැගෙන මාළිගාව ඇතුළට ගියේය..

සනිරු.. මේ මල් තියලා ඔයා කැමති මොනා හරි තියෙනවාන ම් ප්‍රාර්ථනා කරන්න.. මමත් ප්‍රාර්ථනා කරන්නම් අපි ගැන..

දළදා සමිදුන් අභියස තිබෙන මලසුනෙහි සනිරු සහ මායා අතැති මල් තබමින් සිය ප්‍රාර්ථනාවන් හදවතින්ම පැවසුවේ දෙනෙත් වසාගනෙය.. සිත දැඩි කොටගෙනය.. ප්‍රතිවිරුද්ධ නොවූ සම අදිෂ්ඨානයෙනි..

මායා.. අපි අතනින් වාඩි වෙමු.. එතන කවුරුත් නෑ.. සනිරු මායා සමග ගොස් තමන් පෙන්වූ තැන වාඩි වූහ..

ඔයා මොනවද සනිරු ප්‍රාර්ථනා කළේ..? සනිරු සමීපයේ වාඩි වූ මායා ඔහුගේ මුහුණ දෙස බලමින් ඇසීය..

ම්.. ප්‍රාර්ථනා කළේද..?

ඔව්.. ඔව්.. ප්‍රාර්ථනා කළේ..? සනිරුගේ අගය කිරීම මායාට දැන ගන්නා තුරු ඉවසිල්ලක් නොවීය..

මම ආදරය කරන අහිංසකාවිය දකින හැම හීනයක්ම හැබෑ කරලා දෙන්න මට ශක්තිය ලැබෙන්න කියලා ප්‍රාර්ථනා කළා.. එයාගේ හිතේ තියෙන ආශාවන් කවදා හරි ඉටු වෙනතුරු හිතින් මැකී යන්න එපා කියලා ප්‍රාර්ථනා කළා.. එයාගෙ හිතේ තියෙන දුක, වේදනාව තැනි කරලා උපරිම සතුටක් ලබා දෙන්න කියලා ප්‍රාර්ථනා කලා.. එයාගෙ ජීවිතයට මොහොතකට වත් ඝණ අන්ධකාරයක් එන්න එපා කියලා ප්‍රාර්ථනා කළා.. ඇත්තමයි මායා.. මම ප්‍රාර්ථනා කළේ ඔයාගෙ ජීවිතයට අල්ප මාත්‍රයක තරම්වත් වේදනාවක් ගෙන දෙන්න එපා කියලා..

ඇති සනිරු ඇති.. ඔයා ඔය කරපු ප්‍රාර්ථනාවන් අද මට අලුත් ජීවිතයක් ලබා දුන්නා.. සත්තයි.. මේ ලෝකය මම දැක්කෙ අදයි කියලා හිතෙනවා..

එහෙම හිතෙන්නෙ, දැනෙන්නෙ ඔයා මට මේ තරමටම ආදරය කරන නිසයි සනිරු.. මට නම් හිතෙන්නෙ අපි මේ ලෝකයට ඇවිල්ලා ඉන්නෙ අපි වෙනුවෙන්ම කියලා..

මායා අපි දැන් යමුද..?

හ්ම්..

ඇයි හ්ම්.. කියන්නෙ..?

නෑ.. යමු සනිරු..

මාළිගාව තුළින් පිට වී තමන් පැමිණි වාහනය සමීපයට කිට්ටු වෙත්ම වාහනයේ රියදුරා සමග කතා කරමින් සිටි පුද්ගලයා සනිරුටත් මායාටත් හදුනා ගැනීමට එතරම් අපහසුවක් නොවුණේ ඔහුගේ උස මහත පෙනුම සිය මතකයේ රැදී තිබුණු හෙයිනි..

සනිරු අර.. අර ඉන්නෙ රකිත නේද..? වාහනයේ රියදුරා සමග කතා කරමින් සිටි රකිත දෙසට අද දිගු කරමින් මායා බියෙන් මෙන් පැවසීය..

ඔව් මායා, රකිත තමයි.. ඔයා බයවෙන්න එපා.. බලමුකො මොකද වෙන්නෙ කියලා.. සනිරු තමාගේ කිට්ටුවට මායා ළං කර ගමිනින් වාහනයට සමීප විය..

ආ.. මහත්තයා.. මේ එන්නෙ ඒ නෝනයි මහත්තයයි.. රකිත සමග කතා කරමින් සිටි රියදුරා සනිරු සහ මායා දෙසට අත දිගු කර පෙන්නුවේය..

හලෝ මායා.. හලෝ සනිරු.. කොහොමද ඉතිං..? තම දෑසෙහි පැළද තිබූ අවුකණ්නාඩිය ගලවමින් රකිත පැවසුවේය..

රකිත ඔයාට මොනවද තවත් අපෙන් දැනගන්න අවශ්‍ය..? අනික ඔයා හැමදෙයක්ම දැන් දන්නවනේ.. ඉතින් තවත් මොකද අපේ පස්සෙන් එලවන්නෙ.. රකිතගේ මුහුණ දෙස බැලූ සනිරු කේන්තියෙන් මෙන් ප්‍රකාශ කළේය..

මේ අහන්න සනිරු.. මම මෙතනට ආවෙ රණ්ඩු කරන්න නෙමෙයි.. අනික මම හැම දෙයක්ම දන්නවා.. මට මොකුත් දැනගත්ත අවශ්‍ය නෑ.. ඒත්..

ඒත් කියන්නෙ මොනවද රකිත..? අපිට අපේ පාඩුවෙ ඉන්න දෙන්න.. අපිටකරදර කරන්න එපා.. මායා රකිතට බැගෑපත් වූවේ තම ජීවිත වලට නැවතත් කරදරයක් නොකරන ලෙසට ආයාචනා කරමිනි..

මේකයි මායා.. මම දන්නවා ඔයාලගෙ ජීවිත වලට මම ලොකු වරදක් කළේ කියලා.. අනික ආදරයක් බලෙන් ලබා ගන්නත් බෑනෙ.. මම පිස්සෙක් වගේ ඔයාලට කරපු වැරදි ගැන හිතලා දැන් පසුතැවිලි වෙනවා.. ඉතින්.. දැන් මට අවශ්‍ය මගේ වැරැද්ද නිවැරදි කරගෙන ඔයාලගෙන් සමාව ගන්නයි.. ප්ලීස් සනිරු මට සමාවෙයන් මචං.. මිනිස්සු ඉදිරියේ සනිරුගෙන් සහ මායාගේන් සමාව ගැනුණේ දෑසට ව්‍යාජ වූ කදුලක්ද එක් කරමිනි..

හරි.. රහි.. රකිත අපෙන් සමාව ගන්න ඕන නෑ.. ඒත් කරපු වැරදි ගැන පසුතැවිලි වී දුක් වෙනවා නම් ඒක තමයි මිනිස්සුන්ගෙ තියෙන ලොකුම හැදියාව.. මීට පස්සෙවත් හොදට ඉන්න බලන්න.. අපි යනවා.. යමු මායා.. සනිරුත් මායාත් සමග වාහනයට ගොඩවූවේ රකිතගේ පිටට සුහදත්වය සපිරි තට්ටුවක්ද දමමිනි..

හ්ම්.. හොදට ඉන්න.. බලපන් මීට පස්සෙ මම ඉන්න හැටි.. සනිරු සහ මායා තමන් අසලින් ගියප සු රකිත සිනාසෙමින් තමාටම කියාගත්තේය..

වාහනයේ යමින් උන් සනිරුගේත් මායාගේත් මාතෘකාව වූයේ රකිතගේ විශ්වාස කළ නොහැකි වෙනස් වීමයි..

ඇත්තටම සනිරු මට නම් මේක අදහාගන්නත් බෑ.. මේ තරම් චණ්ඩිකමක් කරපු කෙනෙක් මේ තරම් හැගීම්බර වුණේ කොහොමද මට නම් හීනයක් වගෙයි..

මටත් විශ්වාස කරන්න අමාරුයි.. ඒත් මනුෂ්‍ය හිත කියන්නෙ බොහොම ඉක්මණට වෙනස් වෙන දෙයක්.. ඉතින් රකිතත් ඇත්තටම වෙනස් වුණා වෙන් බැරිද මායා..

අනේ මන්දා.. ඔයා කියන කතාවත් ඇත්ත.. මොකද මිනීමරුවෙක් වුණු අංගුලිමාලගෙ හිතත් දැහැමි වුණානේ.. හැබැයි ඒ බුදුහාමුදුරුවො හිටපු නිසා.. ඒත් රකිතට කවුද එහෙම ගුරුවරයෙක් ඉන්නෙ..? එයාගෙ යාළුවොත් චණ්ඩියො.. තාත්තත් චණ්ඩියෙක්..

ඒක නම් ඇත්ත තමා මායා.. අපි කෝකටත් විමසිල්ලෙන් ඉමු..

සබෑවටම රකිත යහපත් අයෙකු වී ඇතැයි සිතුවිල්ලට සනිරු තුළත් මායා තුළත් තරයේම අධිනිශ්චල නොවුණේ එය ඔවුන් තුළ වික්ෂේපයට තුඩු දුන් කාරණාවක් බවට පත් වූ බැවිනි..



No comments:

Post a Comment